Giraffe subspecies (Giraffa camelopardalis)

ยีราฟได้ถูกแบ่งเป็นสายพันธุ์ย่อยๆจากลักษณะลายบนตัวและบริเวณที่พวกมันอยู่อาศัย จากรูปเรียงลำดับจากซ้ายไปขวา ได้แก่
ยีราฟมาไซ หรือยีราฟคิลิมันจาโร (G. c. tippelskirchi) พบในเคนย่าและแทนซาเนีย
ยีราฟรอทไชด์หรือยีราฟบาริงโก้หรือยีราฟอูกันดา (G. c.rothschildi), พบในอูกันด้าและเคนย่า
ยีราฟคอร์โดฟาน (G. c. antiquorum) พบทางตอนใต้ของชาด สาธารณรัฐแอฟริกากลาง และแคเมอรูน
ยีราฟแองโกล่า (G. c. angolensis) พบในประเทศแองโกล่า นามิเบีย แซมเบีย บอสวานา และซิมบับเว
ยีราฟแอฟริกันตะวันออก หรือยีราฟไนเจอร์ (G. c. peralta) มีจำนวนน้อยที่สุด พบเฉพาะตอนใต้ของประเทศไนเจอร์
ยีราฟทรอนิครอฟหรือยีราฟโรเดเซี่ยน (G. c. thornicrofti) พบเฉพาะในตะวันออกของประเทศแซมเบีย
ยีราฟโซมาลี (G. c. reticulata) พบในประเทศเคนย่า เอธิโอเปียและโซมาเลีย
ยีราฟแอฟริกาใต้ (G. c. giraffa) พบทางตอนเหนือของประเทศแอฟริกาใต้ ตอนใต้ของบอสวาน่า ซิมบับเวและโมซัมบิค
ยีราฟนูเบียน (G. c. camelopardalis) พบในตะวันออกของซูดาน และตะวนออกเฉียงเหนือของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก คาดกันว่ายีราฟสายพันธุ์นี้มีประมาณ250ตัวหรือน้อยกว่าในธรรมชาติ.

อ้างอิงและอ่านเพิ่มเติมได้ที่: wildlifeartcompany.com, squidoo.com/facts-about-giraffes, animals.y2u.co.uk/Animal_Kingdom_GiraffeImage

ยังคงเกาะติดกับสัตว์ตระกูลแมว: Leopard (Panthera pardus)

African leopard (P. p. pardus), South Arabian leopard (P. p. nimr), Persian leopard (P. p. saxicolor), Indian leopard (P. p. fusca), Sri Lankan leopard (P. p. kotiya), Javan leopard (P. p. melas), South Chinese leopard (P. p. delacouri), North Chinese leopard (P. p. japonensis) and the Far Eastern or Amur leopard (P. p. orientalis).
http://scienceblogs.com/tetrapodzoology/2008/03/12/european-cats-part-i/

Image

หรือเกิดมาขุดดินกินรากไม้?

เตะตระพอด(tetrapods, สัตว์มีกระดูกสันหลังสี่เท้า)ที่เคยถือกำเนิดขึ้นมาบนโลกเรานั้น หลายชนิดมีลักษณะโครงสร้างบางอย่างละม้ายคล้ายกัน เช่น การมีจะงอยปากและมีรูปร่างลำตัวแบบป้อมๆ (barrel shaped body) ที่เหมาะสำหรับและเล็มพืชที่อยู่ตามพื้นดิน ในบางกลุ่มเช่นรินโคซอร์ (rhynchosaur) ซึ่งมีชีวิตอยู่ในช่วงไทรแอสสิคตอนต้น จะใช้ขาหลังในการขุดดินเพื่อหาหัวและรากไม้ และลักษณะฟันแบบพิเศษก็ช่วยให้พวกมันกินพืชกลุ่มseed-fernsซึ่งมีอยู่มากมายในยุคนั้นได้เป็นอย่างดี ส่วนไดไซโนดอน หนึ่งในบรรพบุรุษเก่าแก่ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจากยุคเปอร์เมี่ยน จะใช้เขี้ยวในการขุดดินหาอาหาร พืชอาหารหลักของพวกมันนอกจากรากไม้ก็ยังมี เฟิร์น club mossesและ ลำต้นของหญ้าถอดปล้อง(horsetails) ขณะที่พืชอาหารของไดโนเสาร์ในกลุ่มโปรโตเซอราทอปจาคยุคครีเตเชียสนั้นยังคงป็นปริศนา

Image

Theriosuchus grandinaris

Theriosuchus grandinaris จระเข้แคระจากยุคครีเตเชียสตอนต้น (ประมาณ130ล้านปีก่อน) ถูกค้นพบที่จังหวัดสกลนคร เป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่ยืนยันการมีอยู่ของจระเข้สกุลนี้นอกทวีปยุโรป

Image

เสือโคร่ง (Panthera tigris)

เสือโคร่งถูกแบ่งออกเป็นชนิดย่อยหกชนิด ได้แก่ เสือเบงกอลหรือเสือโคร่งอินเดีย (Bengal tiger, Panthera tigris tigris) พบในอินเดีย เนปาล ภูฏาน จีน พม่าและบังกลาเทศ เป็นสายพันธุ์ย่อยที่พบได้มากที่สุด เสือโคร่งอินโดจีนหรือเสือโคร่งคอร์เบตต์ (Indochinese tiger, Corbett’s tiger, Panthera tigris corbetti) พบใน กัมพูชา จีน ลาว พม่า ไทยและเวียตนาม มีขนาดตัวเล็กกว่าและสีเข้มกว่าเสือเบงกอล เสือโคร่งมาลายัน (Malayan tiger, Panthera tigris jacksoni) พบเฉพาะทางตอนใต้ของประเทศไทยและคาบสมุทรมาเลย์ และเพิ่งได้รับการแยกออกเป็น ชนิดย่อยเมื่อปี 2004นี่เอง เสือโคร่งสุมาตรา (Sumatran tiger, Panthera tigris sumatrae) พบเฉพาะในเกาะสุมาตรา อินโดเนเซีย มีขนาดเล็กที่สุดในบรรดาเสือโคร่งสายพันธุ์ย่อย มันมีขนาดที่เล็กเนื่องมาจากการปรับตัวในป่าหนาทึบในเกาะสุมาตรา เสือโคร่งไซบีเรียหรือเสือโคร่งอามัว (Siberian tiger, Amur tiger, Panthera tigris altaica) พบเฉพาะในไซบีเรียตะวันออก เป็นเสือที่มีขนาดใหญ่ที่สุดและใหญ่ที่สุดในบรรดาสัตว์ ตระกูลแมวทั้งหมด ตัวผู้อาจโตจนมีขนาดยาวได้ถึง230 เซนติเมตรไม่รวมหาง และสุดท้ายคือ เสือโคร่งจีนใต้ (South-China tiger, Panthera tigris amoyensis) เคยถูกพบมากในตอนกลางและตะวันออกของประเทศจีน ปัจจุบันเชื่อว่าสูญพันธุ์ในธรรมชาติแล้ว

ข้อมูล: wikipedia.org, panthera.org รูปภาพ: jennyparks.deviantart.com

Image